محبوبم!

مرا بخاطر گریزم از خاطراتمان،

از گذشته ای پر شور،

از پاییزهایی که چنان بی محابا

ما را بهم نزدیک می کردند،

ببخش...

بی تو،

در پاییزی ترین روزهای سال،

غمگین ترین آدمی هستم

که با جسارت تمام

هنوز روی پاهای خودش ایستاده

و هنوز آنقدر عشق را

مقدس می داند که باورش نمی شود

خداحافظ یعنی..

خداحافظ!